Yorum Yap

Tango Stilleri

Tango gerek Arjantin’in çeşitli bölgelerinde gerekse dünyanın çeşitli ülkelerinde farklı olarak biçimlenmiş ve ortaya az çok farklı stiller ortaya çıkmıştır. Tango’nun günümüzdeki belli başlı stilleri şu adlarla bilinirler.

• Arjantin Tango
• Tango Oriental (uruguayo)
• Tango Canyengue
• Tango Liso
• Tango Salon
• Tango Orillero
• Tango Milonguero (Tango Apilado)
• Tango Nuevo (New Tango)
• Show Tango (Fantasia olarak da bilinir)
• Ballroom Tango
• Finnish Tango (Fin Tango)

Bazı stillere bakacak olursak; Buenos Aires’te ve Arjantin’in diğer kesimlerinde Tango, bireysel ve kişisel bir çok stilde yapılmaktadır. Değişik stillerin kendine has özelliklerinin belirlenmesi zor, uğraştırıcı ve muhtemelen tartışmalara yol açacak bir iştir. Yine de bireysel stillerin oluşturduğu yelpazedeki ortak noktaların ve farkların belirlenmesi, Tango dansının belli birkaç kategoriye ayrılabilmesine olanak verir; bunlar: Salon, orillero, milonguero, kulüp, nuevo, fantasia ve canyengue’dir.

Salon Stili Tango

Salon stili Tango tipik olarak dik bir vücut duruşu ile yapılır. Tutuş açık veya kapalı olabilir ancak genelde hafifçe yamuktur ve ‘V’ şeklindedir. Salon stili Tango açık tutuşta yapıldığında, dansçıların arasındaki mesafe, kadının dönüşlerini daha kolay gerçekleştirmesini ve pivot alırken kalçaları ile üst gövdesi arasında daha az bağımsız harekete ihtiyaç duymasını sağlar. Salon stili Tango kapalı tutuşta yapıldığında çift, tutuşunu biraz gevşeterek dönüşlere yer açar ve dönüşlerde kadının daha rahat hareket etmesini sağlar. Salon stili Tango, DiSarli gibi genellikle vuruşların en kuvvetli olduğu ve 4/4 ölçüsünde çalınan parçalarda yapılır. Salon stili Tango’da dansçıların dans çizgisine uymaları gerekir.

Orillero Stili Tango

Bu stil, Tango kafeleri ve barlarındaki gibi küçük salonlar için daha uygundur. Bu Tango türünde, kadın ve erkek çok küçük bir alan içinde dans ederek, birbirleri etrafında çok karmaşık figürler yaparlar. Bu stil kesinlikle daha içtendir. Orillero stili Tango, dans pistlerinin daha geniş olduğu Buenos Aires’in çevre mahallerinde ortaya çıkmıştır. Orillero stili Tango birçok açıdan Salon stili Tango’ya benzer. Bu stilde de çiftin dik bir vücut duruşu vardır ve tutuş hafifçe yamuk ve ‘V’ şeklinde, açık veya kapalı olabilir. Dönüşlerde kadın rahat bir şekilde dönebilir ve pivot alırken kalçaları ile üst gövdesi arasında fazla bağımsız harekete ihtiyaç duymaz. Orillero stili Tango kapalı tutuşta yapıldığında, çift dönüşlere yer açmak için tutuşu biraz gevşek bırakırlar. Orillero stili Tango’nun Salon stili Tango’dan farkı, her zaman dans çizgisi kuralına uymayan, neşeli ve çok yer kaplayan figürleri olmasıdır.

Milonguero Stili Tango

Milonguero stili Tango’da çift, göğüslerini birleştiren bir şekilde üst gövdenin hafifçe öne eğik bir konumda (Arjantinlilerin bu duruşa apilado derler) olduğu ve ayakuçları arasında biraz mesafe olan bir duruşta dans ederler. Tutuş genellikle kapalıdır. Kadının sol kolu erkeğin ensesinden aşağıya sarkar. Bu stilin bazı dansçıları, çiftin birbirine doğru eğilmesi gerektiğini, bu görüşe karşı çıkanlar da her iki dansçının yalnızca göğüs temasını sağlayacak kadar eğilmesi gerektiğini ancak özellikle eğilmemeleri gerektiğini söyler. Her iki dansçının üst gövdeleri sürekli olarak temas halindedir ve dönüşlerde veya ocho’larda bu temas bozulmaz; aksi halde eğer kadın kalçalarını üst gövdesinden fazlaca bağımsız hareket ettirmezse ve/veya dönüşlerde ayaklarını fazla pivot ettirmezse, çift sadece yürüyüş ve basit ocho’lar yapabilir. Ocho cortado Milonguero stili Tango’nun kendine has hareketlerinden biridir çünkü bu figür, çiftin tutuşunu bu stile has ritmik duyarlılıkla birleştirmektedir.

Kulüp Stili Tango

Kulüp stili Tango, Salon stili Tango ile Milonguero stili Tango’nun duyarlılıklarını birleştirir. Kulüp stili Tango dik bir duruşta ve hafifçe yamuk ‘V’ şeklinde kapalı tutuşta yapılır. Çift, tutuşunu biraz gevşeterek kadının dönüşlerini daha kolay gerçekleştirmesini ve pivot alırken kalçaları ile üst gövdesi arasında daha az bağımsız harekete ihtiyaç duymasını sağlar. Kulüp stili Tango’nun figürleri arasında ocho cortado ve Milonguero stili Tango’da olan ritmik figürler bulunur. Tango Nuevo (Yeni Tango) Tango Nuevo, Tango dansının yapısal bir analizini yaparak daha önce denenmemiş kombinasyonlar ve figürler bulmayı amaçlayan pedagojik bir yaklaşımdır. Tango’nun bu stili açık tutuşta, gevşek ve tamamen dik bir konumda yapılır ve dansçıların kendi düşey eksenlerini korumaları çok büyük bir önem taşır. Tango Nuevo taraftarları bazı figürler üzerinde yeni bir yapısal analiz yapılmasının gerektiğini söyleseler de, en belirgin figürlerinden bazıları overturn ocho’lar ve dönüşler sırasında yön değişimleridir ki, bunlar da en kolay bir şekilde gevşek tutuşta yapılabilir. Fantasia (Şov Tango’su) Fantasia, Tango gösterilerinde yapılır.

Açık tutuşta yapılan Salon, Orillero ve Nuevo stillerinin bir kombinasyonudur ve sosyal tango repertuarında bulunmayan bazı figürler (genellikle baleden alınan) de içerir. Bu balesel unsurlar Salon stili Tango’nun doğal bir uzantısıdır, çünkü bu stil baleye benzemektedir. Canyengue Canyengue, 1920 lerde ve 30ların başlarında yapılan eski bir stil Tango’dur ve şu anda bu stilde faaliyet gösteren dansçıların orijinal kurallara bağlı kalıp kalmadıkları belli değildir. Kapalı ve hafifçe yamuk ‘V’ şeklinde tutuşta yapılır, dansçılar hareket halindeyken dizleri kırık durumdadır. Kadın cross hareketi yapmaz.
Akerdeon eşliğinde yapılan Tango, derinlikte uyum, aşk, tutku ve hayal kırıklığı gibi farklı duyguları barındırır. Keman, piyano ve kontrabas da bu duyguların yansıtılmasında büyük rol oynarlar. Bir pistte ne kadar çok Tango Dansı yapan çift varsa, o kadar farklı stil vardır. Her insan kendi tarzını oluşturabilir.

Yorum